Yaen Pen Ellam

Yaen penn ellam ingae

Nanjaana nenjae

Naan kandathae

Dhrogamae

Pennaagi ponaal

Nambikkai yaedhu

Vaazhvinilae

Kaamam enbadhu undhan sattam

Kaadhal udai ena maattrum thittam

Kangal ellam kanner aachu

Kaalam adhu veenai pochu

Nambikkaiyae manadhin utcham

Dhrogam ithu mudivin echam

Manjam mattum vaazhkkai aanaal

Nenjam ellam vanjam aanathae

Pen aalae unarthaenae naanae

Indha vaazh vaazh

Vaazh vaazh

Vaazh vaazh

Vaazh vaazh

Kaadhalae deiveegam enbom

Kaadhali uyir varam enbom

Idhayathai muzhuvathum kodupom

Vaazh

Kaadhalai vyaabaaram endraai

Kaadhalan yaemaali endraai

Penn pokkai kandu thudipom

Vaazh

Maayaigal aadum mann meedhu

Dhrogathin vadivam un meedhu

Kalavigal niraindha un koodu

Palargalin nizhalgal un meedhu

Malarvanam

Vaazh

Mazhirgunam

Vaazh

Thunithidum ivan karam

Yegiri sitharidum mugiru

Vaazh

Yaen penn ellam ingae

Nanjaana nenjae

Naan kandathae

Dhrogamae

Pennaagi ponaal

Nambikkai yaedhu

Vaazhvinilae

Kaamam enbadhu undhan sattam

Kaadhal udai ena maattrum thittam

Kangal ellam kanner aachu

Kaalam adhu veenai pochu

Nambikkaiyae manadhin utcham

Dhrogam ithu mudivin echam

Manjam mattum vaazhkkai aanaal

Nenjam ellam vanjam aanathae

Pen aalae unarthaenae naanae

Indha vaazh vaazh

ஏன் பெண் எல்லாம் இங்கே

நஞ்சான நெஞ்சே

நான் கண்டதே

துரோகமே

பெண்ணாகி போனால்

நம்பிக்கை ஏது வாழ்வினிலே

காமம் என்பது உந்தன் சட்டம்

காதல் உடை என மாற்றும் திட்டம்

கண்கள் எல்லாம் கண்ணீர் ஆச்சு

காலம் அது வீணாய் போச்சு

நம்பிக்கையே மனதின் உச்சம்

துரோகம் இது முடிவின் எச்சம்

மஞ்சம் மட்டும் வாழ்க்கை ஆனால்

நெஞ்சம் எல்லாம் வஞ்சம் ஆனதே

பெண்ணாலே உணர்ந்தேனே நானே

இந்த வாழ் வாழ்

வாழ் வாழ்

வாழ் வாழ்

வாழ் வாழ்

காதலே தெய்வீகம் என்போம்

காதலி உயிர் வரம் என்போம்

இதயத்தை முழுவதும் கொடுப்போம்

வாழ்

காதலை வியாபாரம் என்றாய்

காதலன் ஏமாளி என்றாய்

பெண் போக்கை கண்டு துடிப்போம்

வாழ்

மாயைகள் ஆடும் மண் மீது

துரோகத்தின் வடிவம் உன் மீது

கலவைகள் நிறைந்த உன் கூடு

பலர்களின் நிழல்கள் உன் மீது

மலர்வனம் வாழ்

மழிர்குணம் வாழ்

துணிந்திடும் இவன் கரம்

எகிறி சிதறிடும் முகிரு வாழ்

ஏன் பெண் எல்லாம் இங்கே

நஞ்சான நெஞ்சே

நான் கண்டதே

துரோகமே

பெண்ணாகி போனால்

நம்பிக்கை ஏது வாழ்வினிலே

காமம் என்பது உந்தன் சட்டம்

காதல் உடை என மாற்றும் திட்டம்

கண்கள் எல்லாம் கண்ணீர் ஆச்சு

காலம் அது வீணாய் போச்சு

நம்பிக்கையே மனதின் உச்சம்

துரோகம் இது முடிவின் எச்சம்

மஞ்சம் மட்டும் வாழ்க்கை ஆனால்

நெஞ்சம் எல்லாம் வஞ்சம் ஆனதே

பெண்ணாலே உணர்ந்தேனே நானே

இந்த வாழ் வாழ்