Neeradum Thamaraiye

Neeraadum thaamaraiye

Verodu kobamenna

Maaradhu en nilaiye

Veroda gnyaayam illai

Nee idhazh moodi kuvindhirundhaal

Manam veesumoo

Malar meedhu idi vizhundhaal

Idhazh thaangumoo

Naam inainjaaa thaaimaiyadi

Ullangaiyil boomiyadi

Aangal enum inamae

Poovidhazhil dhinam vazhiyum

Thaen kudikkum vandiname

Neeraadum thaamaraiye

Verodu kobamenna

Maaradhu en nilaiye

Veroda gnyaayam illai

Poomaalai ondrai thee vandhu thinna

Kaalangal paarthiduthae

Deebathai neeyum theeyendru solla

Kaattrukkum verthiduthae

Manam muzhukka thappukanakku

Ini edhukku vambhu vazhakku

Poo ondru puyalodu

Kaikkorthu vaazhaadhu

Poiyaana unnodu en vaazhvu yedhu

Nee potta manamalai

Sarugaagi pogaadhu

Podhaadhu yezhezhu jenmangal saeru

Neeraadum thaamaraiye

Verodu kobamenna

Maaradhu en nilaiye

Veroda gnyaayam illai

Hae retta mattu vandiyilae

Oththa maadu sandi panna

Ooru eppa saera ada pozhudhaagudhu kooda

Nee thandha methai kannkattu vithai

Kanneeraal poo thelithaai

Porvaikkul unmai

Kann moodi kola sogathai nee alithaai

Vaanam muzhukka megam kalangum

Boomi kalandha mannu kulirum

Nadhi vellam nadai

Poda aagaayam thedaathu

Irulodu uravaedhu oli veesum podhu

Kadalodu nadhi vandhu

Saeraamal pogaadhu

Uyirodu uyiraaga ondraaga maara

Neeraadum thaamaraiye

Verodu kobamenna

Maaradhu en nilaiye

Veroda gnyaayam illai

Nee idhazh moodi kuvindhirundhaal

Manam veesumoo

Malar meedhu idi vizhundhaal

Idhazh thaangumoo

Naam inainjaaa thaaimaiyadi

Ullangaiyil boomiyadi

Aangal enum inamae

Poovidhazhil dhinam vazhiyum

Thaen kudikkum vandiname

நீராடும் தாமரையே

வேரோடு கோபமென்ன

மாறாது என் நிலையே

வேரோட ஞாயமில்லை

நீ இதழ் மூடி குவிந்திருந்தால்

மணம் வீசுமோ

மலர் மீது இடி விழுந்தால்

இதழ் தாங்குமோ

நாம் இணைஞ்சா தாய்மையடி

உள்ளங்கையில் பூமியடி

ஆண்கள் எனும் இனமே

பூவிதழதில் தினம் வழியும்

தேன் குடிக்கும் வண்டினமே

நீராடும் தாமரையே

வேரோடு கோபமென்ன

மாறாது என் நிலையே

வேரோட ஞாயமில்லை

பூமாலை ஒன்றை தீ வந்து தின்ன

காலங்கள் பார்த்திடுதே

தீபத்தை நீயும் தீயென்று சொல்ல

காற்றுக்கும் வேர்த்திடுதே

மனம் முழுக்க தப்புக் கணக்கு

இனி எதுக்கு வம்பு வழக்கு

பூ ஒன்று புயலோடு

கைக்கோர்த்து வாழாது

பொய்யான உன்னோடு என் வாழ்வு ஏது

நீ போட்ட மணமாலை

சருகாகி போகாது

போதாது ஏழேழு ஜென்மங்கள் சேரு

நீராடும் தாமரையே

வேரோடு கோபமென்ன

மாறாது என் நிலையே

வேரோட ஞாயமில்லை

ஹே ரெட்ட மாட்டு வண்டியிலே

ஒத்த மாடு சண்டி பண்ண

ஊரு எப்ப சேர அட பொழுதாகுது கூட

நீ தந்த மெத்தை கண்கட்டு வித்தை

கண்ணீரால் பூ தெளித்தாய்

போர்வைக்குள் உண்மை

கண் மூடிக் கொள்ள சோகத்தை நீ அளித்தாய்

வானம் முழுக்க மேகம் கலங்கும்

பூமி கலந்தா மண்ணு குளிரும்

நதி வெள்ளம் நடை

போட ஆகாயம் தேடாது

இருளோடு உறவேது ஒளி வீசும் போது

கடலோடு நதி வந்து

சேராமல் போகாது

உயிரோடு உயிராக ஒன்றாக மாறு

நீராடும் தாமரையே

வேரோடு கோபமென்ன

மாறாது என் நிலையே

வேரோட ஞாயமில்லை

நீ இதழ் மூடி குவிந்திருந்தால்

மணம் வீசுமோ

மலர் மீது இடி விழுந்தால்

இதழ் தாங்குமோ

நாம் இணைஞ்சா தாய்மையடி

உள்ளங்கையில் பூமியடி

ஆண்கள் எனும் இனமே

பூவிதழதில் தினம் வழியும்

தேன் குடிக்கும் வண்டினமே