Mella Valanjadhu

Ooohooo…ooohooo…ooohoo

Ooohooo…ooohooo…ooohoo

Ooooh..oooh..

Ooooh..oooh..

Mella valanjadhu aagaayam

Ullam silirkirathae

Nooru thalaimurai aanalum

Sondham idhu pol vaarathae

Vambil jeyithidum or veeram

Anbil jeikiradhae

Thoppul kodiyin poovaasam

Thaali kodiyil thandhaanae

Keeri partha mul thaanae

Needhi mullaa ninnaanae

Kaayamellam maayamaagi

Pookkal aguthae

Mella valanjadhu aagaayam

Ullam silirkirathae

Nooru thalaimurai aanalum

Sondham idhu pol vaarathae

Sondham koodi vazhvadhundu

Aalum perum servadhundu

Ennai pola yogam undaa

Oora kekkuren

Enna perusa senjuvachen

Ponna thaanae kattivachen

Ippo ketta usurakooda

Thaaravaarkuren

Maga perumaigal pinnaachu

Marumaganidam en moochu

Ivan pecha meeri inga marupechilla

Yedhaachum ivanukkinna en moochilla

Aasa vartha pesavilla

Naanum rosham parkkavilla

Ennai kaakka thanmaanatha

Thandhu pogiraan

Serndhu sellum nanban illa

Nanum inga kannan illa

Thaazhndha podhum veezhndhidaatha

Geethai solgiraan

Kattupaduthuren kanneera

Mutti kasiyudhu thannaala

Thekkathee kaattuthee

Velakkethudhae

Dheivangal mooku mela

Viral vaikuthae

Mella valanjadhu aagaayam

Ullam silirkirathae

Nooru thalaimurai aanalum

Sondham idhu pol vaarathae

Keeri partha mul thanae

Needhi mullaa ninnaanae

Kaayamellam maayamaagi

Pookkal aaguthae

Mella valanjadhu aagaayam

Ullam silirkirathae

Nooru thalaimurai aanalum

Sondham idhu pol vaarathae

ஓஓஹோ ஓஓஹோ

ஓஓஹோ ஓஓஹோ

ஓஓஹோ ஓஓஹோ

ஓஓ ஓஓ ஓஓ ஓஓ

மெல்ல வளஞ்சது

ஆகாயம் உள்ளம் சிலிர்க்கிறதே

நூறு தலை முறை ஆனாலும்

சொந்தம் இது போல் வாராதே

வம்பில் ஜெயித்திடும்

ஓர் வீரம் அன்பில் ஜெயிக்கிறதே

தொப்புள் கொடியின் பூ வாசம்

தாலி கொடியில் தந்தானே

கீறி பார்த்த முள்

தானே நீதி முள்ளா

நின்னானே காயமெல்லாம்

மாயமாகி பூக்கள் ஆகுதே

மெல்ல வளஞ்சது

ஆகாயம் உள்ளம் சிலிர்க்கிறதே

நூறு தலை முறை ஆனாலும்

சொந்தம் இது போல் வாராதே

சொந்தம் கூடி

வாழ்வதுண்டு ஆளும்

பேரும் சேர்வதுண்டு

என்னை போல யோகம்

உண்டா ஊர கேக்குறேன்

என்ன பெருசா

செஞ்சு வெச்சேன் பொண்ண

தானே கட்டி வெச்சேன் இப்ப

கேட்டா உசுரக் கூட தார

வார்க்குறேன்

மக பெருமைகள்

பின்னாச்சு மருமகனிடம்

என் மூச்சு இவன் பேச்ச

மீறி இங்க மறு பேச்சில்ல

எதாச்சும் இவனுகின்னா

என் மூச்சில

ஆச வார்த்த

பேசவில்ல நானும்

ரோசம் பார்க்கவில்ல

என்ன காக்க தன்மானத்த

தந்து போகிறான்

சோ்ந்து செல்லும்

நண்பன் இல்ல நானும்

இங்க கண்ணன் இல்ல

தாழ்ந்த போதும் வீழ்ந்திடாத

கீதை சொல்கிறான்

கட்டுப்படுத்துறேன்

கண்ணீர முட்டி கசியுது

தன்னால தெக்கதீ காட்டு

தீ வெளகேத்துதே

தெய்வங்கள் மூக்கு மேல

விரல் வைக்குதே

மெல்ல வளஞ்சது

ஆகாயம் உள்ளம் சிலிர்க்கிறதே

நூறு தலை முறை ஆனாலும்

சொந்தம் இது போல் வாராதே

கீறி பார்த்த முள்

தானே நீதி முள்ளா

நின்னானே காயமெல்லாம்

மாயமாகி பூக்கள் ஆகுதே

மெல்ல வளஞ்சது

ஆகாயம் உள்ளம் சிலிர்க்கிறதே

நூறு தலை முறை ஆனாலும்

சொந்தம் இது போல் வாராதே