Manamey Nee

Manamae nee thudikkaadhae

Vizhiyae nee nanaiyaadhae

Vaazhkkai paadhaiyil

Maedu pallangal

Varalaam adhanaal

Vaazhvae vaadi pogumo

Manamae nee thudikkaadhae

Vizhiyae nee nanaiyaadhae

Vaaraadha selvangal

Vaazhvinil vandhaalae

Seraadha sondhangal serndhaadumae

Illaamal ponaalae

Ezhaiyum aanaalae

Than dhega nizhal kooda pagaiyaagumae

Than kaiyae vaazhvilae

Thakka thunai aagumae

Than kaiyae vaazhvilae

Thakka thunai aagumae

Irul ponaal oliyaagum

Maramae pazhuthaal

Paravaigal kilaiyil paadumae

Manamae nee thudikkaadhae

Vizhiyae nee nanaiyaadhae

Naattukku naal thorum

Uzhaithidum nallorai

Ellorum malar thoovi kondaaduvaar

Ennaalum thaeyaadha

Kaaviya kadhaiyaagi

Sarithira ponn yettil uyir vaazhuvaar

Dheiveegam enbadhu

Anbu seidhu vaazhvadhu

Dheiveegam enbadhu

Anbu seidhu vaazhvadhu

Vidhaiyaagi vizhum podhu

Payiraai kadhiraai ulaginil

Arangal thazhaikkumae

Manamae nee thudikkaadhae

Vizhiyae nee nanaiyaadhae

Vaazhkkai paadhaiyil

Maedu pallangal

Varalaam adhanaal

Vaazhvae vaadi pogumo

Manamae nee thudikkaadhae

Vizhiyae nee nanaiyaadhae

மனமே நீ துடிக்காதே

விழியே நீ நனையாதே

வாழ்க்கை பாதையில்

மேடு பள்ளங்கள்

வரலாம் அதனால் வாழ்வே

வாடிப் போகுமோ

மனமே நீ துடிக்காதே

விழியே நீ நனையாதே

வாராத செல்வங்கள்

வாழ்வினில் வந்தாலே

சேராத சொந்தங்கள் சேர்ந்தாடுமே

இல்லாமல் போனாலே

ஏழையாயும் ஆனாலே

தன் தேக நிழல் கூட பகையாகுமே

தன் கையே வாழ்விலே

தக்க துணை ஆகுமே

தன் கையே வாழ்விலே

தக்க துணை ஆகுமே

இருள் போனால் ஒளியாகும்

மரமே பழுத்தால் பறவைகள்

கிளையில் பாடுமே

மனமே நீ துடிக்காதே

விழியே நீ நனையாதே

நாட்டுக்கு நாள்தோறும்

உழைத்திடும் நல்லோரை

எல்லோரும் மலர் தூவிக்

கொண்டாடுவார்

எந்நாளும் தேயாத

காவியக் கதையாகி

சரித்திரப் பொன்னேட்டில்

உயிர் வாழுவார்

தெய்வீகம் என்பது அன்பு

செய்து வாழ்வது

தெய்வீகம் என்பது அன்பு

செய்து வாழ்வது

விதையாகி விழும் போது

பயிராய் கதிராய் உலகினில்

அறங்கள் தழைக்குமே

மனமே நீ துடிக்காதே

விழியே நீ நனையாதே

வாழ்க்கை பாதையில்

மேடு பள்ளங்கள்

வரலாம் அதனால் வாழ்வே

வாடிப் போகுமோ

மனமே நீ துடிக்காதே

விழியே நீ நனையாதே